Mavitelakay tu ku varu, “Lecinuwas satu kita,” mahaen ku suwal nira.
花兒盛開著,「我們分離吧」,他這麼說。
Hakulung han nu anavuh, matiya u ’urad, senek satu i suta’ ku valucu’ aku.
跟隨著塵埃,像雨、一顆心滲入土壤裡。
Sikul hanaku a minengneng, sadihemay sanay a varu, sadadahal sa ku nikacelak.
我轉身回望,柔美的花朵,盛開依舊。
Cacay...tusa…ku varu...
一朵花……兩朵……花。
Materak tu ku papah, “Lecinuwas satu kita.” mahaen ku suwal nira.
樹葉掉落了,「我們分離吧」,他,這麼說。
Hakulung han nu kutem, matiya u vali, valihenaw satu ku valucu’ aku.
跟隨著烏雲,像風、一顆心飄飄盪盪。
Sikul ha naku a mitengil, veriwveriw sa ku lietec nu vali. langdaw hen ku papah, Materak tu!
我回頭聆聽,陣陣冷寒,翠綠的葉片,卻飄落了。
Maruhem tu ku heci. “Lecinuwas satu kita.” mahaen ku suwal nira.
果子成熟,「我們分離吧」他,這麼說。
Mainging nu cidal, satelatelak sa a masuni, mangidngid tu maveruh ku valucu’, mada’at tu!
朝向烈日,發出爆裂的火花,一顆心被啃食灼燒,將止息。
Sikul han naku, “Lecinuwas satu kita.” mahaen ku suwal nira.
我轉身,「我們分離吧」他,這麼說。
Anini satu i, matiya hen ku nika salungan nu varu.
如今,花兒依舊美麗。
Seriwseriw satu ku vali, ira mapaca’it i kakarayan ku cidal.
風一陣陣吹著,太陽在高高的天上。
Sikul han naku a minengneng, matiya hen ka vangcal nu ’urip.
我回頭望,日子依舊是美好。
Cacay... Tusa ... ira hen, tu remi’ami’ad…
一天……兩天……還有,每天每天。
“Lecinuwas satu kita.” mahaen ku suwal nira, nay ’aya’a: yaw hen
「我們分離吧」,他,這麼說,在很久很久以前。