Maheka hararhar ku davak, luwad karakara saan ci ina a malingatu a demak.
天矇矇亮，剛睜起惺忪的睡眼，母親已經展開忙碌的一天。
Miradum, miasik, tayra i sa’uwac, a mivaca’ tu vuduy......mahaen haw ku demak ni ina tu remiremi’ad.
挑水、刷洗 凌亂、到溪邊洗衣……一天總是如此的開始。
Maheka tahekal ku cidal, mapatata tu ku sakaranam, mavecultu ku tamdaw nu luma’ Namaranam.
醒覺自太陽升起，早餐在匆忙裡熱騰騰。
Kiya makasimsim tu sulep nu tireng a maranam. maherek a maranam malekakawa tu saka mawmah, mivavatu tu wawa a tayra i umah, mipadang ci amaan a mawmah.
在人們飽餐之後，才常猛然發覺自己的飢餓。用完早餐，又準備收拾農具，背起小娃娃到田裡幫忙父親耕作。
Misaray, misataring, paenip, miniwaniw, mivariw, mitipus....., awaay kuni sawadan tu demak.
墾荒闢地、鋪田埂、插稻秧、水田裡除草、收割……，田裡任何粗活她總是未曾遺漏。
Katangasaan tu ku kalahukan hengurngur saan a misakalahuk.
當日上三竿，才又焦急萬分的準備午餐。
Huway! U ngeru’ nu mawmahay, caay kawnu tamedawan a demak. sisa a “misakilemel a dademak, kiya ira ku sadak nu luma’”, saan tu cira a semuwal.
唉呀！耕農的疲憊辛苦真不足與外人道矣呀！「努力自我鞭策於工作，方可榮耀門楣！」她總是如此說。
Mucerem tu kucidal caay hen ka herak ku demak nu mawmahay, u ngeru’ nu tireng sisit hantu a taluma’.
日已西沉，農忙卻永無止境，只好無奈地拖著疲倦的身軀回家。
I terungtu nu lavi’i, awaaytu ku tekiteki’, u suni’ nu riyun ku pacavayay i ci inaan, a mitenun tu sapisavuduy.
夜深人靜，大地一片沉寂，搖籃的聲音伴著母親織布刺繡的光影，不時搖晃在眼前。
I terung nu lavi’i, mapacekil haw nu ni pi’uh’uh ni ina ku mavuti’ay nu lalavu’ nu luma’.
為了即將成年的兒女織出美麗的傳統服飾，母親總是徹夜編織。夜半家人常因母親的咳嗽聲而驚醒！
Aya! U tu’as tu ni ina vuhecal tu ku vukes, makunultu; ku rakat, makuvidtu ku pising. awaay haw ku papadangen nu maku, tu dademaken nu misu, tiya riharay tu kisu ina. Inaaw! caay haw pakademec ku vavainayan tu dademaken nu misu!
唉！我年將老邁的母親，髮已白、背已駝、臉上滿是皺紋。我卻無力為我的母親減輕一絲絲的辛勞。母親呀！母親！勞心勞力遠非一般男兒家所能比擬的呀！